| Coca, waar ben je nou? Spiel |
| Geschreven door Coca |
| maandag, 24 oktober 2011 13:26 |
Als organisatoren van het Spellenspektakel kunnen we natuurlijk met geen mogelijkheid om Spiel heen. Deze enorme beurs in Essen met 150.000 bezoekers is de grootste in Europa. Ik was er nog nooit geweest, dus mijn week bestond voornamelijk uit veel voorbereiden, dingen printen en van te voren bekijken waar we heen wilden. Eigenlijk is Essen echt vlakbij…maar twee uur met de trein (vertraging inbegrepen)! Vanaf het station was ons hotel een lange winkelstraat en vier H&M’s verder, dus ik voelde me al direct thuis. We hebben het hele weekend lang prachtig herfstweer gehad, dus het was heel raar om te zien dat er al kerstverlichting (Veel! Groot! Kitscherig!) hing en al duidelijk allemaal kerstmarkt stalletjes werden opgebouwd, met nog meer lichtjes en er overal al een geur van kerstige snacks hing… 
Op een spellenbeurs, zoals Spiel of het Spellenspektakel, krijgen de uitgevers van spellen de kans om nieuwe spellen aan het publiek voor te stellen. Er zijn overal ruimtes waar demo’s worden gegeven van spellen, zowel nieuwe spellen als oude bekenden. Bij grote uitgevers is er dan een enorm plein vol met tafels; bij kleinere uitgevers zijn er een paar tafeltjes of zelfs maar één. Natuurlijk zijn er ook veel beursaanbiedingen, waarbij de kortingen sterk variëren: soms kan je vijf spellen voor de prijs van een kopen! Je ziet dus overal mensen met grote koffers en steekkarren lopen om daarin alle net aangeschafte spellen makkelijk te vervoeren…mijn inschatting is dat die dan zo snel mogelijk in een auto worden gedumpt, zodat de trolley of steekkar binnen no time weer met nieuwe spellen gevuld kan worden. Bovendien is het al snel duidelijk dat het echt een internationale beurs is: Frans, Spaans, Engels, Nederlands, Chinees en natuurlijk Duits…je hoort echt van alles voorbij komen! Wij waren er op vrijdag en zaterdag en daar ben ik achteraf heel erg blij om. Het is groot en dat wist ik van te voren: groot en veel. Maar op donderdag en vrijdag is het relatief rustig, omdat veel bezoekers dan nog werken en naar school moeten. Vooral voor de grote uitgevers zijn dat de dagen vol met afspraken met nieuwe klanten en mensen zoals wij, die willen praten over een evenement. Veel van de grotere stands hebben ook speciaal voor die doeleinden een afgesloten ruimte bij de stand: business centre, kantine of afwerkplek…in ieder geval een plek waar ze zich even kunnen terug trekken en rustig een gesprek kunnen voeren. Dus op vrijdag waren de hallen al wel goed gevuld, maar nog niet echt druk. De rijen vielen heel erg mee en het was duidelijk te zien dat bezoekers makkelijk aan konden schuiven aan de tafeltjes voor demo’s en de gangpaden waren nog goed begaanbaar. 
Op zaterdag en zondag barste de echte gekte los. Overal enorme rijen: bij de ingang, de toiletten en het eten…op een gegeven moment moest ik zelfs in de rij staan voor de wasbakken bij de wc! Toch moet ik zeggen dat, in het kader van groot en veel, de rijen er lang en afschrikwekkend uitzagen, maar toch vielen de wachttijden goed mee. Het enige dat ik echt niet begreep waren de kluisjes. Er is een garderobe, waar je je jas en tas achter kan laten. Ideaal, maar er zijn ook kluisjes…een stuk of honderd. Dat is toch ongelofelijk, want de hallen zijn echt enorm en de bezoekersaantallen ook. En die hebben dan genoeg aan een stuk of honderd kluisjes? Gelukkig had Frank zijn allerbeste idee van het hele festival op vrijdagavond. We zagen dat er een kluisje leeg stond en hebben daar heel lief mijn mokje in gezet en de sleutel mee naar huis genomen. Op zaterdagochtend hoefden we dus niet in de (uiteraard enorme) rij voor de garderobe en konden we al onze tassen en kekjes zo in het handige kluisje zetten. Waarbij er ongeveer tien mensen uit de rij kwamen vragen of deze vrij kwam. Die gaan we onthouden!!! Mijn mokje was trouwens ook al weer zo’n prachtige vondst. Bij stand x kon je voor €3,50 een mok met reclameopdruk voor een of andere woeste website kopen mét koffie en elke volgende keer kon je die mok laten vullen voor 1 euro! Woei!!! Geen rijen, geen klein kutkopje en veel goedkoper! Koffietechnisch een geniale zet. Ik had al verschillende mensen met een eigen mok zien lopen en ik vroeg me al af of dat nou typisch Duits is, je eigen mok meenemen naar een beurs. Ik vind het eigenlijk een beetje stom staan…totdat ik dus een paar uur later zielsgelukkig ook met mijn eigen mokje rond liep. Ik heb natuurlijk geen idee meer voor welke website het was. 
Wij waren daar uiteraard om te netwerken als een dolle en te kijken wat voor nieuwe spellen er zijn en welke stands leuk zouden zijn voor het Spellenspektakel. We hebben zo veel mensen gesproken! Gelukkig waren het bijna allemaal positieve ontmoetingen met leuke mensen…als alles door gaat wat we tot nu toe besproken hebben dan zijn we heel gelukkig. Helaas kunnen we er natuurlijk niet heel erg veel over zeggen, maar in de komende tijd hopen we steeds meer bekend te kunnen maken. In ieder geval zijn we druk aan het plannen smeden geweest met anderen en heb ik er nu al heel erg veel zin in om dat allemaal in wat vastere vormen te gaan gieten. Uiteindelijk draait het allemaal om spellen. Ik moet zeggen dat ik een echt grote klapper een beetje miste. Natuurlijk kan er niet elk jaar een spel zijn dat zo’n grote hit is als de kolonisten van Catan…maar toch! Eerder op het Spellenspektakel in Eindhoven gonsden er toch altijd wel een paar namen rond en dat was nu niet zo. We hebben met een aantal veelspelers gesproken en die deelden dat gevoel ook. Een spel dat er voor mij wél echt uit sprong was The Spoils. Jawel, een Card Trading Game zoals Magic, the gathering. Meestal vind ik dat een beetje saai…ik heb heus wel eens een dappere poging gedaan om me er in te verdiepen toen ik nog bij Elf Fantasy Magazine werkte, maar ik ben er nooit door gegrepen. Totdat we langs een stand liepen met banners met allemaal kleurige plaatjes erop. Even kijken…toen we na een kwartier nog aan het giechelen waren over de plaatjes zijn we toch maar de stand in gegaan. Dit is een beetje de Monty Python van de Card Games, denk ik. 
Zoals gezegd, ik heb me er wel eens in verdiept, maar het nog nooit gespeeld. Dus toen we door een enthousiaste knul naar een tafeltje werden gelokt, was ik erg benieuwd. De regels zijn min of meer hetzelfde als bij Magic en meer van dat soort games, als ik Frank mag geloven, dus daar zit de verrassing niet in. Het is eerder te vergelijken met Munchkin, omdat je eerst heel erg moet giechelen en grinniken als je een nieuwe kaart krijgt en dan vervolgens absoluut die ene kaart wil spelen, omdat ie zo grappig is. Ik was zelf vooral fan van ‘The order of the string’ en de ‘Knitting coalition’…die in de uitgebreide uitleg naar elkaar verwijzen. Tijdens de demo heb ik Frank trouwens in vier beurten verslagen. Aangezien dit waarschijnlijk nooit meer zal gebeuren, wil ik dat toch graag even vastleggen voor het nageslacht. Zeker omdat ik denk dat Frank er een levenslange missie van zal maken dit te verbeteren. Het andere spel dat onze aandacht trok, was vooral eigenlijk de naam van de uitgever: Emperors of Eternal Evil…met het spel Cave Evil. Het spel zag er prachtig uit, zwart op zwart met een beetje grijs wit en een pietepeuterig beetje rood. Het zag er ook heel erg ingewikkeld uit met heel veel losse dingetjes en kaartjes en kekjes. Volgens de man zelf viel het wel mee, maar ik trek dat toch een beetje in twijfel. In ieder geval zagen de twee bezoekers die het spel aan het uitproberen waren er heel erg gelukkig uit! Het is dat we geen tijd hadden, want anders was dat er zeker een geweest, die ik had willen uitproberen. 
Nog eentje die ik wel uitgebreid heb bekeken en in lichte mate heb betast was de special edition van het discworld spel door Treefrog. Ze hadden een ‘gewone’ special edition en een ‘deluxe’ special edition. Ik wilde het natuurlijk direct hebben als echte discworld fan, maar verkeerde alleen in een dilemma. De gewone was €45,- en dat is voor een spel goed te overzien. De deluxe was €120,- en dat vind ik al wel tamelijk duur voor een spel, dat ik nog nooit heb gespeeld…misschien is het wel heel lame! Aan de andere kant: na het zien van de deluxe, was die gewone natuurlijk niet meer leuk. Wat nou ‘gewone houten huisje en poppetjes als je ook die mooie speciale kan hebben…???’. Uiteindelijk heb ik dus besloten dat ik er langer over moest mediteren dan de lengte van de beurs. Nu ik hier achter mijn computer zit, heb ik wel het gevoel dat ik het beter wel gewoon had kunnen meenemen, want hoe kan een discworld spel nou niet leuk zijn??? Aan de andere kant…wanneer heb ik nou tijd voor spelletjes….weer aan de andere kant: de kerstvakantie komt er aan en wat is nou een beter moment voor veel spelletjes?...maar aan nog een andere kant: ik heb toch al ladingen spelletjes liggen waar ik ook nooit aan toe kom…en…nou ja, zo dus. Ik mediteer nog even vrolijk voort. 
Vrijdagavond was voor het eten van schnitzels en het drinken van bier met onze vrienden van Boosterbox, een spellen groothandel waar toevallig een van mijn beste vrienden werkt. Nou moet ik zeggen dat ik op dat moment iets minder hip was dan normaal. Voordat we de eerste trein naar Essen vertrokken had ik niet veel meer dan twee uur geslapen. Daar functioneer ik best redelijk op, maar na een dag met veel lopen, veel enthousiast doen en heel veel indrukken opdoen...was ik een beetje stuk. Dus met mijn laatste restjes energie heb ik me op een stoel geworpen en geconsumeerd. Fieke heeft trouwens de nieuwe website online gezet, met onze steun op afstand. Vooralsnog moeten we er nog een beetje aan sleutelen, maar het ziet er nu al prachtig uit! Dus neem snel een kijkje op de website van het Spellenspektakel. Gelukkig had ik zaterdag meer geslapen… Zoals gezegd stonden er op zaterdag overal rijen en waren er zo veel mensen!!! Van plek A naar plek B verplaatsen is opeens een grotere uitdaging dan het op het eerste gezicht lijkt. Bovendien loopt iedereen gewoon door…ik ben nog nooit zo vaak ondersteboven gelopen! Bij voorkeur eerst door lompe man X, die zich opeens omdraait en me daardoor ook nog eens een mep verkocht met zijn grote, zware rugzak. En dat dan maal honderd…pfff. Op een gegeven moment was ik het zó zat, dat ik ook maar lomp ben gaan doorstomen: vrouwen en kinderen eerst!!! Maar af en toe zien mensen iets of ze hebben via via van een aanbieding gehoord en dan gaan ze in gestrekte draf door de mensen massa heen. Dat was zo grappig om te zien!!! Op vrijdag ging het rennen nog wel, maar op zaterdag? Prachtige taferelen…En dat allemaal natuurlijk met een absoluut minimum aan deo…daar heb ik dan als minimensje voordeel aan: ranzige lucht stijgt op, dus dat was grotendeels een probleem voor Frank. Al is het wel heel fijn om af en toe even buiten adem te kunnen happen en zuurstof te kunnen in ademen. 
Al met al was het een geslaagd weekend en waren we heel erg blij met alles wat we bereikt hebben. Uiteraard waren we daarna wel kapot en konden we bijna niet wachten tot we weer in de trein zaten terug naar huis. Zondag moest ik gewoon weer door naar het volgende optreden en was er geen tijd om languit op de bank bij te komen…Eigenlijk was Spiel voor mij het eerste ‘optreden’ in een drukke week: vrijdag/zaterdag Spiel, zondag verhalenkoffer, woensdag Dutch Lemmings bij RTV Stichtse Vecht en zaterdag/zondag met Ball Noir op de Gothic en Fantasy Beurs in Rijswijk (en ondertussen ben ik de onofficiële secretaresse voor Haunted Castle). Natuurlijk zijn we nu al aan het bedenken hoe we het volgend jaar gaan aanpakken bij Spiel…want dit is in Spellenland toch wel een evenement dat je niet mag missen! Bovendien is dat het weekend voor het Spellenspektakel. Dat wordt een spannend najaar in 2012!!! Coca Román heeft Keltische talen en cultuur gestudeerd, is onderdeel van Kelten zonder Grenzen, Violet en heeft bij meerdere festivals helpen organiseren. In 'Coca, waar ben je nou?' vertelt ze over de gebeurtenissen tijdens haar reizen door Nederland en Europa. Delen:Reacties (5)
  geschreven door Jasper, oktober 26, 2011
Wat een enorm verhaal Coca! Leuk om te lezen hoe dat gaat op zo'n groot evenement!
 geschreven door Gwen, oktober 26, 2011
wauw, wat een weekend! Als je dat discworld spel nog een keer aan gaat schaffen dan bied ik me aan als medespeler:o)
Schrijf reactie
|
RSS feed comments
Als je de kans krijgt is het aan te raden om nog ff naar Dungeon Fighter te kijken. Is van een stel jonge italianen die echt een leuk spelletje in elkaar hebben gezet.
http://translate.google.nl/translate?hl=nl&langpair=en|nl&u=http://www.craniocreations.com/en/tagView.php?id=30
Groetjes Suus
(Ja die grote blonde)