| Coca, waar ben je nou? Breien en spelen |
| Geschreven door Coca |
| maandag, 07 november 2011 15:37 |
Ik ben weer helemaal gegrepen door het breivirus! Na een stop van ongeveer twee jaar ben ik weer vol enthousiasme in de pennen gedoken en heb ik in sneltreinvaart al weer een aantal sjaals, snoods en mutsen af. Vol inspiratie wil ik nu ook al die mooie omslagdoeken, handschoenen en shrugs (die nog een beetje zielig op me liggen te wachten) af gaan maken. Al moet ik eerlijk zeggen dat bij de eerste blik in een van de verschillende tasjes (ik bewaar al mijn breiprojecten in aparte tasjes en die zitten dan weer allemaal in een mandje) de moed me een beetje in de schoenen zonk… Ik maak altijd heel erg handige aantekeningen om bij te houden waar ik precies ben. Echt! Heel erg handig! Maar twee jaar later snap ik er niet zo heel erg veel meer van…vooral niet van alle dingen die doorgekruist zijn, met pijltjes, cijfertjes en verwijzingen, zoals ‘die niet ktog, want al ge-ssk’ …maar misschien wordt alles wel duidelijk als ik er nog eens rustig naar kijk. Bovendien is er geen beter moment om stapels met wollen mutsen, sjaals en wanten te gaan breien, want er wordt gewaarschuwd voor een naderende kleine ijstijd. Wij zullen er in ieder geval warm bij zitten! Al deze nieuwe breikriebels zijn helemaal aangezwengeld door Thomas. Door zijn enthousiasme zijn we allemaal aangestoken. Ik hoop niet dat hij hierna aan bodybuilden gaat doen, want dat lijkt me toch echt minder leuk! We hebben zelfs onze Autistische BreiClub weer nieuw leven ingeblazen: we wilden namelijk wel gezellig met anderen breien, maar niet bij een Stitch ’n Bitch…met allemaal vreemde mensen waar je dan leuk mee moet doen. We wilden gewoon fijn met een groepje vriendinnen ontspannen, niet openbaar en zonder stomme mensen breien. Met goede vrienden hoef je ook niet beleefd te zijn en kan je gewoon zeggen dat je even niet mee kan praten omdat je heel erg tot 173 moet tellen en dat dat niet zo goed gaat als je ook nog iets leuks tegen Truus Tepelzuur moet zeggen over wat je in het dagelijks leven doet (die natuurlijk wél heel goed kan breien en praten tegelijk…grrrr). En het is natuurlijk heel erg gezellig om gewoon een avond of een middag gezellig met vrienden te zijn…dan maakt het eigenlijk niet uit wat je doet. Het niet-breiende vriendje is er ook altijd bij. In plaats van breien doet hij aan een andere vorm van nerd knutselen: hij verft poppetjes voor table top games! lees meer... Gelukkig ben ik ook nog wel aan harp spelen toegekomen (en ja, al mijn harpen zijn in het bezit van kleine gebreide sjaaltjes). Na een heel erg lange zomerstop was het eindelijk weer tijd om met Violet op het podium te stappen. Na een week met allemaal nieuwe projecten was het heerlijk om weer in een vertrouwd Violet-bad te stappen en het was ook meteen een marathonsessie! Overdag was er een mazurka workshop (voor meer informatie over balfolk, zie balfolk.nl), waarbij wij voor de muziek zorgden. Dat is altijd heel erg leuk om te doen! Op een zondagmiddag met mijn vriendinnetjes fijne mazurka’s spelen en terwijl de juf uitleg geeft aan de dansers, mijn make-up doen. Na de workshop moesten wij plaats maken voor de volgende twee bands: eerst was het de beurt aan Tricanell, een nieuwe band uit Nederland en KV Express, een super toffe band uit België. Ik ben echt heel erg onder de indruk van Sophie Cavez, ze speelt trekzak maar dan niet op een dozenmanier, en de bassist is ook echt super goed en heel erg onfolkiaans funky! Bovendien liepen er ook nog eens vier Keltenshirts rond…zo maar in het wild!!! Bij de bals in de Moira is er altijd rond etenstijd een picknick. Iedereen neemt wat te eten mee en dat is altijd genoeg voor alle aanwezigen…wat zeg ik? Meestal is het zelfs veel te veel! Terwijl de rest aan het eten was, konden wij langzaam aan onze instrumenten op het podium gaan zetten. We speelden als enige band in de avond en dat had als luxe voordeel dat ik voor het eerst sinds…misschien wel gewoon voor het eerst in mijn muzikale carrière niet op de tijd hoefde te letten! We hebben een fijne set gespeeld en de dansers waren enthousiast. Tijdens het spelen waren we al bijna door het bescheiden stapeltje cd’s heen. Dan stond er opeens iemand voor onze neus die met geld zwaaide en een cd pakte; tijdens een optreden is de communicatie toch wat beperkt, dus het was erg grappig om mee te maken. Dik anderhalf uur spelen vliegt dan opeens voorbij alsof het nog geen minuut is, zo’n vreemde gewaarwording…en toen mocht ik ein-de-lijk aan de Trippel Karmeliet!!! Ik houd er namelijk niet van om te drinken voordat ik moet spelen (nou ja, af en toe eentje dan…). Hmmm, dat biertje voelde heel erg ver... Coca Román heeft Keltische talen en cultuur gestudeerd, is onderdeel van Kelten zonder Grenzen, Violet en heeft bij meerdere festivals helpen organiseren. In 'Coca, waar ben je nou?' vertelt ze over de gebeurtenissen tijdens haar reizen door Nederland en Europa. Delen:
Markeer als favoriet
Bookmark
Email dit artikel
Hits: 841 Reacties (4)
  geschreven door Peter, november 07, 2011
Dat is weer een fijn stukje Coca! Doe je ook aan "Guerilla Knitting"?
 geschreven door Zucco, november 07, 2011
Echt? Jullie zijn gaan breien door Thomas? Dat moet toch wel de eerste man zijn waarvan ik hoor dat hij vab breien houdt (en zich er niet voor schaamt)
Schrijf reactie
|
RSS feed comments
