| Coca, waar ben je nou? No rest for the wicked |
| Geschreven door Coca |
| woensdag, 11 april 2012 20:32 |
Voor mij dit jaar geen rustige Pasen; geen ontbijtje met verse croissantjes verder van alles heel veel; geen Jesus Christ Superstar; geen wandelingen, fietstochten of een ander dagje uit…zelfs het Urbi et Orbi heb ik gemist! Gelukkig heb ik wel heel veel leuke dingen gedaan en vol enthousiasme op mijn geheel eigen wijze toch Pasen gevierd…
Goede Vrijdag deed aan alle kanten zijn naam eer aan…de dag begon zó prachtig zonnig, dat ik de hele ochtend in een kort zomerrokje in de tuin heb gezeten met een kopje koffie. Ik had daar de hele dag wel kunnen blijven zitten, want uit de zon was het echt heerlijk! Maar helaas, er stond een baby shower op het programma. Ik had zoiets niet eerder georganiseerd, dus ik vond het eigenlijk wel een beetje spannend. Maar zodra je een feestje begint met het ophangen van slingers (die roze én blauw zijn, want we weten nog niet wat het wordt…nou ja, behalve een baby dan) en er langzaam aan steeds meer vrouwen en heerlijk eten het huis vullen: dan kan het al bijna niet meer mis gaan! Het lijkt me duidelijk dat dit typisch niet iets voor mannen is. Het was een super gezellige middag en de aanstaande moeder straalde aan alle kanten. Maar no rest for the wicked; dus we sjeesden door naar Noordeloos voor een Orfest vergadering. Opeens komt 9 juni verrassend snel dichtbij en er moet nog wel het een en ander gebeuren voordat we vol enthousiasme de deuren kunnen openen. Ik ben in ieder geval al super trots dat MKF komt spelen en dat wij daarmee de Nederlandse primeur hebben! Deze Franse groep bestaat uit het geweldige trekzakduo Milleret en Pignol, die worden versterkt door Bartoletti op elektriek. Ik ben nu al heel erg benieuwd…Uiteraard is geen enkele Orfestvergadering compleet zonder het smeden van epische plannen en het voorproeven van het bier dat we gaan schenken. Stille Zaterdag was inderdaad iets rustiger dan de andere dagen. Ik had alle tijd om weer eens langere tijd achter elkaar harp te spelen en mijn optredens van de komende tijd voor te bereiden. Het is altijd een kleine schok als ik dan weer merk dat ik eigenlijk lang niet genoeg tijd heb om zo veel harp te spelen als ik zou willen…Nou ja, dat komt vast wel weer! Bovendien ben ik zaterdag toch weer een andere verslaving rijker geworden: de Britse serie ‘Being Human’. Ik weet dat ik gevoelig ben voor elke hype en verslaving die voorbij komt, dus ik probeer alles altijd te weerstaan en soms lukt dat ook heel goed! Vooralsnog heb ik nog geen seconde van Game of Thrones gezien (maar blijkbaar moet ik daar snel iets aan veranderen omdat anders mijn leven niet compleet schijnt te zijn?), maar soms worden mijn goede voornemens overruled en gelukkig ook maar! Deze serie over een nerderige weerwolf, een chagrijnig spook en een getergde vampier (die heel Iers en heel woest is!) die ‘normaal’ proberen te zijn is namelijk super tof! Zondag: Pasen! Ik ging op weg naar Bloemendaal. Ik begeleid Hermine van Helden bij het vertellen van haar verhalen. Dit keer waren we gevraagd voor een speciaal Paasoptreden in de Vertelschuur. Wat een sprookjesachtige plek, zeg! Echt een Hans-en-Grietje huisje in het bos met overal de jubelende lente om ons heen. De verhalen waren afgestemd op het Paasthema en behandelden de cyclus van het leven. Ik vind dit soort middagen altijd zó leuk om te doen: ik kom altijd in aanraking met bijzondere mensen en bijzondere plekken…dus helemaal klaar om vol goede moed aan dit nieuwe seizoen te beginnen en met een echt bosje lentebloemen in de hand ging ik weer terug naar Utrecht. Waar we besloten dat we Pasen niet beter konden vieren dan in een schuilkerk met heerlijke friet en speciaalbier! Tweede Paasdag…zo’n tweede dag achter een feestdag vind ik altijd zo’n ingewikkeld concept: we hebben het feest toch al gevierd? Of is dit voor iedereen die het de eerste keer niet snapte? Of om ook nog een dag ‘vrij’ te hebben zonder feestvreugde? Bijzonder, maar meer vrije dagen zijn natuurlijk altijd welkom! Wij gingen naar Zuiderspel, om ons weer helemaal onder te dompelen in spellen! Uiteraard hebben we veel met mensen gesproken over het Spellenspektakel en over spellen in het algemeen, maar gelukkig was er ook tijd om zelf nog even deel te nemen aan een demonstratie. Wat zijn er toch verschrikkelijk veel leuke spellen!!! Daarna sjeesde ik weer terug naar Utrecht om de vriendjes van Orfeo aan te moedigen. Ik vond het zó leuk om ze weer eens live te zien…echt een toffe band! Dus met een hoofd vol mooie muziek, veel fijne herinneringen en allemaal lieve mensen om me heen sloot ik deze Paasdagen af. Wie heeft er dan nog eieren, stol en croissantjes nodig? Hop, met zijn allen op naar een nieuwe zomer vol avonturen!!! Coca Román heeft Keltische talen en cultuur gestudeerd, speelt in de bands Kelten zonder Grenzen, Violet, de Dutch Lemmings & Substantial Sorrow en is betrokken bij de organisatie van meerdere festivals. In 'Coca, waar ben je nou?' vertelt ze over de gebeurtenissen tijdens haar reizen door Nederland en Europa. Delen:
Markeer als favoriet
Bookmark
Email dit artikel
Hits: 819 Reacties (0)
 Schrijf reactie
|
RSS feed comments
