| Coca, waar ben je nou? Feestjes! |
| Geschreven door Coca |
| woensdag, 02 mei 2012 18:55 |
Aan het begin van de week vielen er opeens allemaal afspraken uit: een goed moment om vol goede moed nog een laatste stukje administratie te doen, op te ruimen en vreselijk lente-achtig bezig te zijn. Van sommige muziek word je extra gloomy, van andere muziek vrolijk en dan is er natuurlijk muziek die gewoon alles overstijgt en goed is! Ik heb dus tijdens mijn noeste arbeid naar Nordic geluisterd. Ik vind eigenlijk gewoon alles aan die band goed: folk, swingend en super goede arrangementen…echt een inspiratie! En ik word er ook nog eens heel erg vrolijk van. Het feestgedeelte van de week begon met de opening van een Lush winkel in Utrecht. Allemaal hysterische vrouwen die met zeepjes en smeersels rond rennen…het was prachtig! Ik moet zeggen dat het van alle zeepjeswinkels ook wel echt een van mijn lievelings is, hoor! Verder hadden we een heerlijke tuttebeldag met een aantal vriendinnetjes…totdat er een handtas gejat bleek. Hoe snel kan een dag dan omslaan? Opeens moesten we van de winkelstand in de regelstand: veel gedoe en verwensingen later was het meeste geblokkeerd en opnieuw aangevraagd. Maar man, wat een gedoe! Eigenlijk zou het fijner zijn als ze je gewoon laten kiezen: nu geld geven en dat je dan verder al je pasjes en papieren mag houden...nou ja, niks aan te doen. Het is een harde les en we hebben besloten dat we gaan voor: als je je geld al hebt uitgegeven, kan je niet meer beroofd worden...dus niet twijfelen, maar winkelen! (want die is een stuk leuker dan 'pas op je spullen') Zaterdag had ik de eer om als harpiste op de eerste bruiloft op Wickenburg te spelen. Een prachtig landgoed dat al ruim 700 jaar oud is. Ik was al helemaal in de ban van de omgeving, toen ze lieten zien waar ik mocht spelen: zó mooi!!! Ik voel me altijd zo bevoorrecht dat ik dit soort bijzondere plekken eventjes als mijn kantoor kan beschouwen. Bovendien ben ik dol op huwelijken! Gelukkige mensen, romantiek en allemaal liefde...en in dit geval een huispauw, die Victor heet. Daarna moest ik op een drafje naar huis en door naar Noordeloos voor het verjaardagsfeestje van Lies. Aan het begin van de avond regende het nog een beetje, maar na enige overtuiging en steeds een kampvuurtje meer aan wisten we de regen te verdrijven. Wat waarom zou je maar één kampvuurtje hebben, als je er ook drie kan hebben? Het was een epische avond! Met als nieuwe grap: Hoi! Kom ik hier vaker?; de vuurbal die 'woesjjjj' zei, toen ie aan ging en een prachtige jamsessie diep in de nacht...En the day after the night before is natuurlijk ook altijd legendarisch. Alles ging heel traag en iedereen had moeite ingewikkelde vragen te beantwoorden als 'wil je koffie en wat wil je er in?' ik voelde me aanvankelijk nog wel fit, maar bij nader inzien was ik misschien gewoon nog een beetje dronken. Met koffie en eitjes met spek in de tuin is erg fijn uitbrakken. Vervolgens ging de feestvreugde naadloos over in de verjaardag van de koningin. Terwijl iedereen de stad in dook, besloot ik dat een nationale feestdag betekent dat je het vooral fijn moet hebben. Dus geen hossende mensenmassa voor mij, maar een kopje thee en heel lang douchen...en op tijd naar bed. Niet heel hip misschien, maar wel heel fijn! En koninginnedag begon prachtig mooi zonnig. In de ochtend staat de zon recht op mijn bed, dus ik heb de tuindeuren open gegooid en heb heerlijk nog een uur door geslapen (om vervolgens met een kopje te verplaatsen naar een stoel in de tuin en verder te hangen). Zon, feest en vrij!!! Uiteindelijk is het me nog gelukt de stad in te gaan om me in het oranjegedruis te storten. Misschien kwam het omdat ik in de haast al mijn oranje kekjes was vergeten of omdat ik net van allemaal andere feestjes kwam, maar ik voelde me niet zo koninginnedag-erig. Daar werd het natuurlijk niet een minder gezellige middag van! En terwijl ik dit schrijf zit ik in de bus op weg naar Walibi, waar Lies en ik de komende vier dagen spelen op het Fantasy Festival en via deze link krijg je 5 euro korting op de toegang! Coca Román heeft Keltische talen en cultuur gestudeerd, speelt in de bands Kelten zonder Grenzen, Violet, de Dutch Lemmings & Substantial Sorrow en is betrokken bij de organisatie van meerdere festivals. In 'Coca, waar ben je nou?' vertelt ze over de gebeurtenissen tijdens haar reizen door Nederland en Europa. Delen:
Markeer als favoriet
Bookmark
Email dit artikel
Hits: 671 Reacties (0)
 Schrijf reactie
|
RSS feed comments
